وی به ارزش افزوده بالای برخی از محصولات خشکبار اشاره کرده و افزود :نوع و حجم کالاهای صادراتی بر اساس حجم و ارزش کالا تعیین و صادر می شود که در این میان محصولات شیلاتی در تبدیلی کمترین و محصولات نباتی و خشکبار بیشترین میزان صادرات را به خود اختصاص داده است .

 خالدی سهم بخش صادرات کشاورزی از صادرات غیر نفتی را به صورت متوسط یک چهارم عنوان کرد و افزود: با افزایش تولید و كيفيت محصولات کشاورزی مانند پسته این سهم در برخی سالها افزایش یا کاهش می یابد.

 وی تمرکز بر صادرات مواد خام را نادرست خواند و افزود: صادرات مواد اولیه ( خام) محصولات کشاورزی ضمن ارزش افزوده پایین شاخصی برای پیشرفت محسوب نمی شود و هدف اصلی بایستی بر روی صادرات محصولات فرآورده شده با بسته بندی مناسب باشد.

 کارشناس موسسه پژوهش و برنامه ریزی اقتصاد کشاورزی در خصوص بازارهای عمده محصولات کشاورزی ایران گفت : اتحادیه اروپا، ژاپن،آسیایی میانه و حوزه خلیج فارس از عمده ترین پایه های صادرات محصولات کشاورزی است، که در صورت رفع موانع موجود این بازارها به سایر نقاط جهان نیز گسترش می یابد.

وی با اشاره به تدارک الزامات صادرات افزود:وزارت جهادکشاورزی با تولید کالای رقابتی اعم از تولید کالای با کیفیت، مشتری پسند با هزینه پایین، وزارت بازرگانی با شناسایی و تعریف بازارهای هدف و وزارت بازرگانی و سایر ارگانها یا انتقال سریع و بهنگام کالاها به بازارهای هدف می توانند مقدمات موفقیت در صادرات محصولات کشاورزی را فراهم سازند.

خاوری سطح پتانسیل تولید محصولات کشاورزی در کشور را بالا دانست و افزود: با توجه به توجه اقلیمی و تولیدی  و مزیت نسبی تولید برخی از محصولات کشاورزی در کشور در صورت تنوع بخشی در کالاهای تولیدی کشاورزی، توسعه شبکه تشکلهای تولیدی و صادراتی و تحقیقاتی، گسترش نگاه صادرات، تفکیک تولیدات کشاورزی، شناسایی و تعیین پتانسیلهای صادراتی به تفکیک کالایی و  استانی و همچنین تمرکز بر صادرات محصولات فرآوری شده، می توان به سطح قابل توجهی از تولید دست یافت.

وی تسریع کرد،با تدوین سیاست راهبردی صادارات و شناسایی مشکلات بخش کشاورزی بخش بزرگی از مشکلات موجود رفع و صادرات محصولات کشاورزی افزایش خواهد یافت.

 خاوری به تحریمهای همه جانبه ایران اشاره کرد و افزود: وجود ناامنی در منطقه، حرکت به سمت انزوای سیاسی ایران و تهدیدات نظامی آمریکا از تهدیدهای فرآوری صادرات کشاورزی ایران محسوب می شود.

وی افزایش واردات، تورم و افزایش قیمت تمام شده محصولات، ناملایمات جوی و سیاستگذاری و برنامه ریزی های نادرست را از دیگر تهمیدهای داخلی بخش کشاورزی عنوان کرد و افرود:رقابت شدید در بازارهای جهانی، عدم عضویت در WTO، احتمال تحریم محصولات کشاورزی ایران از سوی کشورها، افزایش روزافزون شاخصهای بهداشت جهانی تولید، اعمال نظام تعرفه ناعادلانه علیه صادارات ایران، تبلیغات سوء علیه صادرات ایران، عدم همکاری مناسب مؤسسات بانکی و مالی خارجی با صادر کنندگان و افزایش ریسک تجاری کشور نیز از دیگر مواردی است که صادرات محصولات کشاورزی ایران را بصورت جدی تهدید می کند.