نتايج يک مطالعه نشان مي دهد: گياهان دارويي بر اساس بيمهها، وضعيت تحصيلي و شرايط اقتصادي استفاده نمي شوند؛ بلکه تحت تأثير الگوي مراقبتهابي بهداشتي در جامعه مصرف مي شوند.
به گزارش سرويس علمي ايسنا منطقه علوم پزشکي تهران؛ در اين بررسي كه توسط گروهي از محققان گروه پزشکي اجتماعي دانشگاه علوم پزشکي ايران به منظور تعيين عوامل جمعيت شناختي و اقتصادي، اجتماعي مرتبط با بكارگيري گياهان دارويي به عنوان پرمصرفترين شاخه طب جايگزين در ايران انجام شد، دادههاي مورد نياز شامل دادههاي جمعيت شناختي، تحصيلات، اشتغال درآمدزا، محل سكونت، شاخص داراييهاي رفاهي خانوار،قوميت، مذهب و وضعيت بكارگيري داروهاي گياهي در شهر تهران بدست آمد.
نمونه گيري به شكل چند مرحلهاي متناسب با جمعيت هر يك از مناطق 8گانه پست و به شكل تصادفي خوشهاي در هر منطقه انجام شد.
دادهها از طريق پرسشگري مستقيم از خود افراد فراهم شده است. در نهايت، دادههاي 4722 نفر از افراد بالاي 15 سال ساكن شهر تهران در پردازش نهايي وارد شدند.
بكارگيري داروهاي گياهي پس از تطبيق دادن ساير متغيرهاي جمعيت شناختي و اقتصادي، اجتماعي در مردان به شكل معنيداري كمتر از زنان و در افراد «هرگز ازدواج نكرده» كمتر از افراد «داراي همسر» يا افراد «همسر از دست داده به علت طلاق يا فوت» بود.
طبق نتايج اين مطالعه ارتباط ارزشمندي بين سن، وضعيت تحصيلي، وضعيت اشتغال، استان غالب محل سكونت، محل غالب سكونت روستا يا شهر و پوشش بيمه، شاخص داراييهاي رفاهي خانوار، قوميت، مذهب با بكارگيري داروهاي گياهي مشاهده نشد.
نتايج اين بررسي نشان مي دهد: الگوي كنوني بكارگيري داروهاي گياهان دارويي تابعي از الگوي عمومي بكارگيري مراقبتهاي سلامت در جمعيت است و در شرايط فعلي متأثر از قرار داشتن افراد تحت پوشش بيمهها، وضعيت تحصيلي و شرايط اقتصادي آنها نيست.
گفتني است نتايج اين بررسي در فصلنامه پژوهشكده علوم بهداشتي جهاد دانشگاهي (پايش) منتشر شده است. |
