بومادران متجاوز از 100 گونه متفاوت دارد. گياهی است پايا به ارتفاع 20 تا 90 سانتيمتر كه بيشتر به صورت خودرو در دشت ها، كنار جاده ها و نواحي كوهستاني مي رويد. وضع مجتمع گلها به صورت گل آذين ديهيم در قسمتهاي انتهايي ساقه و به رنگ هاي سفيد، زرد و ارغواني از مشخصات مهم اين گياه مي باشد. برگها نيز حالت شويدي دارد. از كليه قسمتهاي اين گياه بوي قوي استشمام مي شود.
مواد مؤثره : گليكوزيد آلكالوئيدي (آكي لئين يا آچيلين يا آشيلين)، اسانس (توژون، كامازولن و پروكامازولن) اسيد سالي سيليك، اسيد ايزووالريانيك، تانن، فلاونوئيد (آپي ژنين)
خواص درماني : آرام بخش، قابض (بند آورنده خونريزي و التيام دهنده زخم ها)، ضد التهاب تب بر و مسكن، تحريك رشد مو، درمان ورم معده و روده، ضد اسپاسم، درمان زكام و آبريزش بيني، صفرآور
روش استفاده : سرشاخه گلدار به شكل دم كرده .
1 – روغن بومادران + روغن هوفاريقون : موضعي، تسكين دهنده دردهاي مفصلي و ملتهب
2 – بومادران + آويشن + سنبل الطيب : آرام بخش، درمان عرق كف دست، درمان اسهال
عوارض جانبي :
1 – مصرف بومادران باعث حساسيت پوست به نور مي شود.
2 – استفاده طولاني مدت باعث ايجاد يبوست مي شود.
3 – بعلت وجود توژون باعث ايجاد ابتلا به سردرد، تشنج و شروع حملات تشنجي و سردردهاي ميگرني ميشود. دارو : شيرينوش، درمان زخم معده و اثني عشر |
